2016/04/12

Bir Başka Boyut

Merhaba millet! Yeniden eski günlerimde olduğu gibi buralarda saçmalayabiliyor olduğum için çok mutluyum. Aslında yakın vakitte de saçmaladığım olmuştu ama çok fazla fangirl öğeleri içerdiğinden yazdıktan hemen sonraki gün utanç içinde kafamı duvara sürterek törpülemiş ve yazıyı kaldırmıştım.

Neyse, siz de buradaysanız hiç ses çıkarmayın. Oturun da karşılıklı bir şeyler içelim. Kurabiye ister miydiniz?

stop being so cute.
Geçen son birkaç hafta benim için tam bir felaketti diyebilirim. Üst üste binen görevler, insanların bana gösterdiği gülümseyen sahte maskeler, boşlukta kalmışlık duygusunun zihnimdeki yoğunluğu ve bunun etkisiyle yaptığım saçmalıklar ve daha fazlası.

Eminim bu tür şeyler size de oluyordur. Bazen oturup yapmak zorunda olduğunuz şeyi sorguluyor ve bu yaptığınızın size yarardan çok zararı olduğunu düşünüp yapmaktan vazgeçecek raddeye geliyorsunuzdur. Ama bir parçanız yine de bırakmamanız gerektiğini tembihleyip duruyordur. İkilemde kalıyorsunuzdur, büyük bir çoğunluk yapmayı bırakmanız gerektiğini, rahatlamanızı tavsiye ediyordur ama diğer bir taraf çoğunluktan kat kat az olmasına rağmen ikna kabiliyeti çok daha fazladır. İşte bu yüzden strese giriyorsunuzdur ve içinizi akıl almaz bir umutsuzluk kaplıyordur.

O değil de çok fazla hikaye yazasım var. Akşamları bir alışkanlık haline getirdiğim yazma işini bıraktığım için çok üzülüyorum. Onun yerine ödev adı altında saçma sapan sunular hazırlayıp robot gibi okuyacağım dizeleri tekrar ediyorum.

Ben

bir şeyler

yazmak

istiyorum.

Acilen boş zamana ihtiyacım var. Kafamda uçuşan fikirler odaklanmamı engelliyor. Ellerimden kollarımdan tutup beni sürüklüyorlar "Haydi gel Shuu!", "Onlara ihtiyacın yok. Bizim hikayemizi dinle."

Masum görünüşlerinin aksine oldukça tehlikeliler. Peşlerinden gidersem gözlerimi bir daha ne zaman açarım bilmiyorum.

Bir hafta sonra sınavlarım başlayacak. Bu yüzden kendimi tutmam gerek.
Ama gitmek de istiyorum.

Lütfen...lütfen önümüzdeki iki hafta çabuk geçsin...

Daha fazla kalmak isterdim ama gitmek zorundayım. Bana zaman ayırdığınız için teşekkürler. Son zamanlarda nasıl olduğunuzu anlatmayı lütfen unutmayın. Sizinle konuşmayı gerçekten çok özledim.

Görüşmek üzere!

4 yorum:

  1. İnsanın kendisi için yararlı olacak bir şeyi yapamaması ve yapmak zorunda olması mı yoksa istemediği ve kendisi için bir yararı olmayan bir şeyi yapmak zorunda olması mı daha kötü acaba? diye düşündüm bunu okuduktan sonra ama bilemiyorum. Hiçbir fikrim yok, uykum olduğu için de düşünemiyor olabilirim pekala.
    Sorumlulukların altında biçimini kaybedecek kadar ezilmemen dileğiyle...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Nika! İkisi birbiriyle yarışır diye düşünüyorum zira ikisine de karşılık gelecek olaylar yaşadım ve hangisinin daha kötü olduğuyla ilgili bir seçim yapamıyorum.
      Sorumluluklarım baş etmeye çalıştığım diğer problemlerimin yanında devede pire kalıyor. Heh heh... Yine de teşekkürler ^-^/

      Sil
  2. that's true man.
    (gifin altında ki üstü çizili mini yazıya gelsin.)

    veee kocaman merhabalar shuu-chann! senin yazılarını görmeyi ne denli özlediğimden bahsedebilirim şu an. ama buraları katletmekten kaçınmak istediğim için sakınmak en güzeli. arada bir wattpad'i yokluyor gözüm yoğun olduğunu bildiğim halde. insan da umut vardır ya, işte bende ki fazlaca yükseklerde olduğundan bir türlü ayakları yere basmıyor. (aslında çaktırmayalım, şu aralar zihnim sanki her an patlayabilecek şişmiş bir balonmuşçasına geldiğinden dalgınlığım hat safalarda tur atmayı bırakıp, tur rehberliğine terfi etmiş vaziyette. tıpkı o yere basmayan umutlarım gibi. bundan kimi anlar yazdığım bir yazıya yanıt vermeyi de unutuyorum. ki; şayet özelden sana da aynısı başına gelmişse benden mütevellit, kusuruma bakmayasın. gerçekten. bu konuda içim içimi yiyor nitekim. gelelim parantizin dışında ki bir diğer dünyada yaşayan konuya...) dilerim o beklediğin iki hafta su misali akıp gider, ve; nihayetinde o çağrının davetinde ki öyküleri dinleyip kaleminle buluşturabilirsin arzu ettiğin gibi. sınavların ve derslerin için şimdiden başarılar dilerim. :3

    ayrıca; yazılarını görmeyi özlediğim konusunda samimiydim. birkaç hafta evvel blogger'da ne olmuş ne bitmiş, diye buralara bakayım dedim. ana sayfada bir yazı görüp burada görmem üzerine haylice merak etmiştim. sormak aklıma gelse de, özeldir belki diye de sormak istemedim. ^^ ama galiba gördüğüm o yazı senin koyup ertesi gün kaldırmış olan yazına denk gelmişim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Riiv <3 Ben de seninle muhabbet etmeyi gerçekten çok özledim ama ne yazık ki bir türlü birbirimizi bulamıyoruz. Senin attığın mesajlara ben geç cevap veriyorum benim attıklarıma sen vakit bulamıyorsun... Çok sıkıntılı. Ama umarım geçecek! Yaz tatilini dört gözle beklemekteyim. Gerçi onda da yaz okuluna katılıp birinci dönem derslerini falan alaca-NEYSE!
      Bu arada ben isteklerine yenik düşüp dün gece uykumdan fedakarlık ettim ve yeni bir bölüm yazdım. Bilmem belki görmüşsündür *-*
      Son olarak... o yazıyı boş ver yaa çok fangirl öğeleri var o ben değilim unutun onu önizlemesini bile görmeyin...ghdfgfgss <3
      Yeniden konuşabildiğimize çok sevindim. Umarım yakın vakitte daha sık fırsat bulabiliriz *-*

      Sil

Tasarım: Zuri