2016/05/14

Tık tık tık!

Şeeey....

Merhabaaaa~ Ses kontrol ses kontrol~ *Monokuma mode*

Haah... Sanırım kimseler yok.

Havaların ısınmasıyla birlikte buradaki arkadaşlarımın da birer yıldız çiçeği gibi açılıp yazmaya başlayacağını umuyorum. Okuyacağını düşündüğüm birkaç değerli arkadaşım umarım mesajımı alırlar. Evet sen. Senden bahsediyorum! Başka kimden bahsedeceğim!?

Oi... burayı tamamen terk edip gitmediniz değil mi?

Kimse olmayınca hiç eğlenceli değil!!

Mille- *kendini tokatlar* kes sesini beee!!

Ama yazmama sebebinizi anlıyorum. Okullarınız var, yapmanız gereken görevleriniz... Benim gibi hiçbir şeyi umursamayan robotik yaratığın teki değilsiniz. Benim aksime hayatı yaşayabilmek için çabalıyorsunuz. Bu güzel bir şey. Tırnaklarınızı geçirin ve yaşamaya devam edin!



Ben mi? Ben uzun zamandır böyleyim. Mağarama çekilip bu hayattaki amacımı defalarca sorgularken kafayı yememek için kendimi sayısız şeyle oyalıyorum.
Hala amacımı bulabilmiş değilim. Ancak ipuçlarım var.
Hı hım. Pes etmiş değilim.
Endişelenmeyin! İyi olacağım. Sanırım.

Şaka yapıyorum, cidden iyiyim. Şu birkaç ay içerisinde kaygı problemlerimi yendim. Ancak bunu yaparak etrafımdaki insanlardan kendimi bir kademe daha soyutladım. Onlar bunun pek farkında değiller, benim yalnızca aşırı çekingen biri olduğumu, bazen çıkarlarıma göre hareket ettiğimi falan sanıyor olmalılar.

Sorunlarımdan birini yok ederken bir başkasıyla baş etmek zorunda kalıyorum.
Ve bazen... bazen tek başıma çözemeyeceğim kanısına varıyorum. Ne kadar çözmeyi istesem de karşıma dikilip engeller koyan kişi yine benden başkası değil. Bunu aşabilmem için... sanırım biraz zamana ihtiyacım var. Hehehe.

Bu yaz da umutsuzluklarla dolu karakterlerimin başrolde oynadığı hikayelerimle, oynadığım sayısız oyunla ve diğer gevezeliklerimle buraları dolduruyor olacağım. Umarım sizler de bana eşlik edersiniz.

Kendinize iyi bakın.

Bai bai!

6 yorum:

  1. Hepimiz sorunlarımızı ve kafamızı kurcalayan şeyleri bir kenara atıp tatilin tatlı çağrısına kulak vermeliyiz!! Oley

    YanıtlaSil
  2. Buralarda olacağını öğrenmek güzel haber Shuu-san! Ve sorunlarını tek başına çözmek zorunda değilsin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de seni burada gördüğüme sevindim! En son yine bir şeyler yazmışsın ama ben yetişemeden yine silmişsin... Her zamanki gibi.
      Belki de sen de haklısın... ^^" Ama en yakın arkadaşım bile benim sorunlarıma çare bulmak için fazla meşgulken başka kim yardım edebilir bilmiyorum. Sonunda yine kendimle baş başa kalıyorum işte.
      Neeyse! Senin blog yazılarını da bekleriz Alice-chan~ Silme ama ;v;

      Sil
  3. fakat çeşitli uğraşlarla uğramak güzeldir ki shuu-chan.
    hemde bayağı, bayağı bir. şahsen clark kent'in yalnızlık kalesine kapanmış gibi bazen aklıma gelen rast gele bir şeye kapılıyor olduğum zamanları oldukça severim. ve cidden rast gele derken ciddiydim. bugün apartmanımızın girişinde asılı durup her daim bir bakış atıp geçtiğim yapbozdan yapılma tabloyu birkez daha görünce heveslenip, gidip bin parçalık almıştım. ıımm, tabii ilk bir saat eğlenceliydi. sonra misafir çocukları kaçınca yapboz bana kaldı. (bknz: kendi işini misafirlere yaptıran riv.) her neyse konuyu yine epey bir saptırdım, bir gün o yapbozu yapacağıma inancım tam. ama kısaca, insanın kendisine ayıracak zamanı olması müthiş bir şey. ve şu son birkaç haftadır supernatural dizisindeki hortlakları kovalar gibi elime tuz alıp kovaladığım birkaç hadise patlat verince, istemsizce ırak kalmıştım bazı şeylerden. (ama riv hanım buraya eline mikrofonu kapıp sütüdyoyu basan hanım teyzelerden biri olmak için çıkıp gelmedi! en azından gelmemiştim. amacım bu değildi. hım. hımm.) yine de arada bir kaçamak olarak youtube kanalına göz atmaya çalışıyordum. bu yaz o kanalın ve buraların senin yazılarınla dolacağını öğrenince sevindim. ama dahası senin buralarda olacağına. bahsettiğin sorunların umarım ki zihnini artık meşgul etmiyordur. yardım edebileceğim bir konu olursa şayet bil ki memnun olurum. bu arada blogunun başında ki şu hoş geldin yazısı çok hoşuma gidiyor. her gördüğümde içim ısınıyor ve hoş buldum demekten kendimi alamıyorum. (bazen sesli dediğimde oluyor) kaç oldu söyleyecektim lakin arada kaynayıp gidiyordu. zuri'nin yeniden emeklerine sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sıcak karşılaman için teşekkür ederim Riveer~ Benim sorunlarım anlattıkça çoğalan tarzdan bu yüzden yalnız bıraksam daha iyi olacak gibi görünüyor.
      Uğraş edinmek güzel gerçekten. İnsanın delirmesini engelliyor. Tam delirecekken gözlerini kapatıp kulağına mırıldanıyor. "Daha değil..." diye. Sinsi şey.
      Zuri-chan'a buradan selamlar~<3 Cidden bloguma yazarken severek yazıyorum.

      Sil

Tasarım: Zuri