2017/09/29

Yansıtma Gönderisi

Herkese merhaba!
Hayattaki "İşe Yaramaz Blog Yazarı" ünvanımı da kaybetmeden önce buralara bir dönüş yapayım istedim.


Gördüğüm kadarıyla buralarda pek fazla kişi kalmadı.
Önceleri herkes sorunlarından, yaşadıklarından, yaşamayıp yaşamak istediklerinden bahseder, aynı fikirde olan insanlarla yorum kutularında buluşurdu.

Şimdi bir heşteg yetiyor. #zamanmakinesiicatedin #imdat

Twitter ve Instagram tarzı sosyal medya araçlarının popüler oluşuyla blogger gibi siteler eski kabul edilmeye başlandı. Ya da bana mı öyle geliyor bilmiyorum.

Neyse, fazla uzatmadan buraya dönüşümü (resmen ve gerçekten dönüyorum galiba) geriye dönerek neler yaptığımı hatırlamama ve bundan sonra da istekle yazmama yardım edecek bir "Yansıtma Gönderisi"yle taçlandırmak istiyorum.

Yansıtma gönderisi nedir? Daha önce hiç duymadınız mı? A-ah?!
Benim uydurduğum bir şey!

Şaka bir yana, Gintama Fest'lerden birinde karakterlerin yaptığı bir toplantının adıydı "Yansıtma". Her karakter geçmiş bölümlerden en hatırlanmaya değer bulduğunu alıyor ve yansıtıyordu.
Tabii gösterilen sahneler en gereksizleri oluyordu.

Ben de daha önce yazdığım blog yazılarından hatırlanmaya değer on tanesini bulup yansıtmak istedim. Eğer isterseniz sizler de bunu yapabilirsiniz. Okumaktan ve yorum yapmaktan zevk duyarım.

01. 04.08.2014 / Çöplük
Sanırım ağlamak istiyorum. Bu kısa hikaye dizisi bana bir çok şey hatırlatıyor. Birincisi yazar olmak için hayaller kurup çırpındığım zamanlar. Bir yazar olmayı cidden istiyordum, hala istiyorum. Yalnızca bunun gerçekleşeceğine dair inancım bir buhar kadar ince. Bir diğer şey... sanırım bu kısa hikayeyi yazmadan önce Evangelion'u izlememiştim ve ana karakterime Shinji ismini vermişim. Evangelion'un Shinji'siyle Çöplük'ün Shinji'si birbirinden çok ama çok farklı.
Ayrıca bir diğer ana karakterim (Shinji'nin yanında bir ana karakter üzerinden daha hikayeyi götürmek istemiştim.) şaşırtıcı şekilde bir kız. Ki bu benim hikayelerimde normal karşılanmayacak bir şey. Nedense ana karakterlerimi kız olarak tasarladığım zaman rahat edemiyorum.
Bir diğer gözüme çarpan şey hikayemin konusu. Aşırı derecede Minekura Kazuya'nın temalarını (İleride bu ismi gönderilerimde çokça duyacaksınız.) andırıyor ki mangalarını okumaya daha birkaç ay önce başladım. Sanki benimle bir şekilde iletişim kurup bana bunu yazdırmış gibi. Yoksa... yoksa... M o r f o g e n e t i k alan dediğimiz şey bu olabilir mi?

Haha.

Bu hikayeye devam etmek istiyorum. Umarım bu gücü kendimde bulabilirim.

02. 06.11.2014 / My life in one gif
O günden bu güne kesinlikle ama kesinlikle hiçbir şey değişmedi. Hayatımı özetleyen bir gif bu. Bu gifi resimleştirip evimin bir köşesine asmak istiyorum.

03. 14.01.2015 / "Ishida Akira'nın seslendirme yaptığı animeleri Gintama'dan önce izlemeliydim" Sorunsalı 
Geri çekilin. Dünyanın en utanç krizi kaynağı gönderisi geliyor.

Bazen bu gönderiyi yazmış olmam iyi olmuş diyorum. Bu gönderi Ocak 2015'ten beri bir ses sanatçısının fangirllüğünü yapan bir yetişkin ergenin hayatta olduğunun kanıtı.

Bu yazısı okuyunca Ishida Akira hakkındaki düşüncelerimin ne denli değiştiğini fark ediyorum.

Eskiden favori karakterlerimi seslendirdiği için Ishida Akira'yı seviyordum.
Şimdi ise Ishida Akira seslendirdiği için bazı karakterler favorim oluyor.

Saiyuki'nin Hakkai Cho'su mesela~ Muah.
04. 24.03.2015 / Görünmez Duvar
Bu kısa hikayem için söyleyecek çok şeyim var. Ama aynı zamanda da yok. Doğum günüme iki gün kala böyle buhranlı ve can sıkıcı bir hikaye yazmak ve ana karakterleri kalbimdeki özel insanların yansımalarından oluşturmak. Muhtemelen hayatımın yokuş aşağı son hızla indiği zamanlardan biriydi. Çok sevdiğim ve aynı zamanda da nefret ettiğim bir kısa hikaye.

05. 12.05.2015 / Gintama'dan Tarih Sayfalarına
Bu gönderi o zamanlar ne kadar işsiz ve Gintama düşkünü olduğumun kanıtı sanırım. Oturup yabancı kaynaklardan araştırmış ve çevirisini yapmaya çalışmıştım. Hatta Shinsengumi hakkında da yazacaktım ama sonra ne oldu da yazamadım inanın hatırlamıyorum. Ama bu şapşalları izlerken eğleniyorum. Bana her şeyi unutturuyorlar. Hayatımdaki ufak mutluluk kaynaklarından biri. Bunun için Gorilla-sensei'ye yeniden ve yeniden teşekkür ediyorum-necromancer!

06. 10.07.2015 / Aslında hepimizin çok aşina olduğu bir kavram : "Life ruiner"

Bir başka utanç kaynağı gönderim.
Aah.
AAAAH...

Life Ruiner ifadesinin ne kadar kullanışlı olduğunun doğruluğu bir yana onun ardından verdiğim örnekler kafamı duvarlara geçirmeme sebep oluyor.

Ama bu elbette hala pis bir fangirl olduğum gerçeğini değiştirmiyor.



07. 09.11.2015 / Gintama'da son iki bölüm : "Katsura ja nai Zura daa!!" (manga spoiler / 562 & 563)
Bu gönderi, dostlarım, bir spoiler gönderisinden çok uzakta benim Katsura Kotaro'yu ne kadar çok sevdiğimi anlatan acayip garip bir gönderiden öteye geçememiştir. Yani şöyle bir göz atınca diyorum ki resmen bunu yazmak için bir bahane aramışım ve ta-ta-TAN! İşte! Neden manganın belli bir arkının belli iki bölümünü alıp onun hakkında yorum yazmayayım ki!!?!?

Gerçi Sorachi-sensei o zamanlarda Katsura, Sakamoto gibi karakterleri pek ortaya çıkarmıyor diye ağlanıyordum. Belki bu yüzden sahne tamamen Katsura'ya kalınca gaza gelip böyle bir gönderi yazmış olabilirim.

...Şimdi olsa şimdi de yazarım. Hatta daha uzununu yazarım.

Ehehe.
 

08. 17.11.2015 / Bir Ben Eksiktim 
MÜTHİŞ GEREKSİZ YAZARINIZ WATTPAD'E GELİYOR!!1!1!

Oh neden... NEDEN.
Neden bu işi bu kadar ciddiye alıp böyle bir işe kalkıştığımı anlayamıyorum. Blogumda uslu uslu yazsaydım ne olurdu sanki!!? Gerçi hatırladığım kadarıyla yazacağım bölümlerin blogumda düzensiz duracağını düşündüğümden böyle bir işe kalkışmıştım sanırım. Ve bir de hayran kurgularımın burada okunmasından utanacağım için... Sanki orada farklı bir isimle yazıyormuşum gibi bir de utanmışım.

Mmh. Neyse. Arada hala buralara bakıyorum.
Kitsune-chan'ın hikayesini okuyorum hala mesela! Çok hoşuma gidiyor!
Siz de göz atabilirsiniz.


09. 06.03.2016 / Bir Anı
Bu yazıyı okuyunca gülüyorum. Çünkü korktuğum diğer her şey gibi bu da gerçek oldu. Yazdığım şeyi buraya bir kere daha bırakıyorum.

Kimi zaman o asık surata bakıp "Acaba ileride ben de böyle olur muyum?" diye düşünürdüm. Sayılı insanla anlaşabilen sert görünümlü, soğuk, yalnız  bir bayan.

Ancak şu an içinde bulunduğum durumdan şikayetçi değilim. Daha doğrusu pek de umrumda değil.

10. 28.08.2016 / Biraz Kişisel: Catch me if you can 
Bu yazıyı gerçekten çok seviyorum. Çünkü bu yazıyı okurken hala içinde umutla yukarıya doğru tırmanmaya devam eden birini görüyorum. Şimdi kırıntıları hala var olsa dahi o umut dolu insandan eser yok diyebilirim. Onun yerine ipleri elinde tutmaya çalışan ama nadiren başarılı olan, umursamaz, inançsız, ot gibi yaşayan biri var. Pes etmiş biri var. Önceki halime geri dönmeyi istiyorum. Bu şekilde hayat çok sıkıcı.

- - - - - - - - - - - - - -

Tüm bunları yazdıktan sonra kendimi fazlaca nostaljik hissediyorum. Aslında taslaklarımda daha onlarca yansıtılmaya değer gönderi var (ve aslında yansıtılmayı en fazla hak eden gönderilerim onlar) ama çoğu bunalımlı dönemlerimde yazdığım üzücü gönderiler. Ben genellikle mutlu hissettiren gönderilerimi bir araya topladım çünkü geçirdiğim güzel zamanlarımı hatırlamak varken... neden kötü anılar?

Onların da bir değeri var tabii. Onlar olmadan olgunlaşamazdım.

Eğer sabredip buralara kadar okuduysanız gerçekten teşekkür ederim! Söz vermek istemiyorum ama bu gönderiden sonra daha sık yazacağım. Çünkü yazılarım şu ana kadar beni terk etmeyen tek şey oldu. Ben de onları terk etmemeye özen göstereceğim.

Kendinize iyi bakın!
Yakında görüşmek üzere!

4 yorum:

  1. Yeni yazı görmek cidden çok hoş oldu. Diğer sitelere göre blogger bayağı eski sayıldığından cidden kimse kalmadı gibi hissettiriyor. Eskiden daha hareketli gibiydi. Gerçi ben yine geç bir zamanda blog yazmaya başladığım için belki de daha az hareketli zamanları gördüm. Ancak şuan cidden ıssız bir hastane gibi hissettiriyor. (Bu benzetmeyi neden yaptım ssdfjsf)

    Bu arada eskileri hatırlamak iyi olmuş. Ben genel olarak cringe geçirdiğim için çoğuna bakamıyorum. Çok zor bir şey sdfh
    Kendi yazdığım hikayenin linkini görünce bir miktar utandım sanırım. Kaori'yi evlatlık gibi bıraktım çünkü. Devam etmek istiyorum ancak bu ne kadar mümkün bilmiyorum.

    Daha fazla gevezelik yapmamalıyım sanırım. Çok hoş bir yazı olmuş, tekrardan biraz daha sık bir şekilde yazılarını okuyabilecek olmak çok güzel. <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Issız bir hastahane. Sanırım daha iyi anlatılamazdıfgds
      Hikayenin devamını görmeyi gerçekten çok isterim. Sanırım uzun zamandır wattpad'i kontrol etmemin tek sebebi.
      Son olarak, teşekkür ederim. Hala buralarda olup benimle gevezelik ediyor olman beni mutlu etti :3

      Sil
  2. Çok boşaldı buralar hem de çoook... Ama geri dönmene çok sevindim Shuu-san çünkü senin yazılarını okumayı çok seviyorum, lütfen bir daha gitme ;-;

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim :3 Bundan sonra daha sık güncellemeyle buralardayım!

      Sil

Tasarım: Zuri